Hangi hızda yaşamayı seçiyorsun hayatı?

Yaşlı bilge ağaç çocuğa: “Yavaşla, derin bir nefes al, dinle ve keşfet.” diye fısıldarken, modern dünya çocuğun üzerinde durmaksızın “acele et, tüket ve yarış” diye baskı kuruyordu. Ağacın sakin ve güvenli sesi, dünyanın bu gürültülü ve hızlı akışı ile çok ters düşüyordu.

Kendi hızını bulmayı seçti çocuk. Kendisi olmayı, durmayı ve dinlemeyi. Etrafına farklı bir gözle bakmaya başladı. Evrendeki her şey kendi hızında akıyordu. Mevsimler birbirini kovalıyor, iribaşlar yumurtadan çıkıyor, okyanuslar köpürüyor ve toprak bir sonsuzluk gibi seriliyordu yeryüzüne. Çocuk yeniden gözlerini açmıştı dünyaya. Karahindibadan değişimden korkmaması gerektiğini, küçük bir fidandan kendi benzersiz ritminde ve dışarıdan bir baskı olmadan da gelişebileceğini, ormandaki ağaçlardan zorluklara karşı birlikte savaşmayı, salyangozdan yavaş ama emin adımlarla ilerlemeyi ve topraktan sabretmeyi öğrenmişti.

Çocuk modern dünyanın hızını yavaşlatıp doğanın bilgece akan ritmine kulak verdi, onunla bağ kurdu ve böylece kendi içinde en başından beri orada olan şeyi fark etti: Dünyanın üzerinde bir efendi değil, doğanın o muazzam ve iyileştirici ağının ayrılmaz, şefkatli bir parçası olduğu gerçeğini.

Yaşlı bilge yalnızca çocuğa fısıldamıyordu, yetişkinlere de söyleyecekleri vardı: “Eğer okul çağında bir çocuğunuz varsa onu bir günlüğüne okula göndermeyin. O gün siz de işe gitmeyin ve evdeki bütün ekranların fişini çekin. Günün en azından bir kısmını çocuğunuzla ormanda, parkta ya da bir saman tarlasında geçirin. Plan yapmayın, yanınızda oyun ya da oyuncak götürmeyin. Sırtüstü uzanın ya da bir ağaca yaslanın. Gözlerinizi kapayın. Gözlerinizi açın. Konuşun. Sessizce durun. Koklayın. İşitin. Sadece olun.” (Hewitt, 2020)

Kaynakça:

Hewitt, B. (2020). Okulsuz Büyümek. Sinek Sekiz Yayınevi, İstanbul

Fotoğraf: Müge Çelik Özcan

Müge Çelik Özcan

1996 yılında Bursa’da doğdum. Çocukların dünyasına duyduğum merakla üniversitede Almanca Öğretmenliği ve Çocuk Gelişimi bölümlerini tamamladım. Son 6 yıldır çocuk ve çevre odaklı projelerde hem gönüllü hem de profesyonel olarak aktif bir şekilde rol alıyorum; bu süreçte minik okurlarla buluşan iki çocuk kitabı kaleme aldım. 3 yıldır İstanbul’da yaşıyorum ve şu anda ÇEKÜL Vakfı’nın eğitim biriminde Eğitim Uzmanı olarak çalışıyorum. Profesyonel hayatımın ötesinde bir kuş gözlemcisi, mantar toplayıcısı ve illüstratörüm. Doğanın ve renklerin izini sürmeyi, bu ilhamı çalışmalarıma yansıtmayı çok seviyorum.